در اين ميان، لباس بهعنوان پديدهاي كه ارتباط مستقيم با فرهنگ يك ملت دارد و نشانگر آداب و رسوم يك منطقه است، بيش از همه با تغييرات مواجه شده است.
شيوه زندگي مدرن، ميزان تمايل افراد به استفاده از لباسهاي سنتي را تا حد زيادي كاهش داده بهطوري كه ديگر نميتوان با مشاهده وضعيت ظاهري افراد، مرزي ميان اقوام و ملل مختلف قائل شد. مشاهده لباسهاي سنتي و اقوام كشورهاي مختلف، تنها زماني امكانپذير است كه جشن يا يك واقعه ملي درحال برگزاري باشد. هر ساله جشنهاي زيادي در سبز ترين قاره دنيا برگزار ميشود كه يكي از آنها جشن اكتبر در آلمان است.
جشن اكتبر ، بزرگترين جشن مردمي جهان است كه هر سال اواخر سپتامبر شروع ميشود و تا اوايل اكتبر طول ميكشد و مهمترين ويژگي آن، نمايش لباس ملي آلمان هاست. در اين جشن كه در شهر مونيخ برگزار ميشود مردان شلوارهاي چرمي كوتاه و زنان، پيراهنهاي رنگارنگي كه در زبان آلماني به آن «Dirndl» ميگويند به تن ميكنند. اين لباس با تاريخچه چند قرنياش براي آلمانيها ارزش بالايي دارد.
اين لباس در اصل، پوشش زنان پيشخدمت بوده اما در سالهاي پاياني قرن ?? ميلادي طبقه مرفه جامعه اين لباس را به سليقه خود درآورده و زنان، آن را در تعطيلات تابستاني به تن ميكردهاند. با گذر زمان و استفاده از ابريشم و ساتن، اين لباس معمولي تبديل به فاخرترين لباس در آلمان شد. اين لباس فرمهاي متعددي دارد كه هركدام از يك منطقه به منطقه ديگر و از مناسبتي به مناسبت ديگر با هم فرق ميكنند.
به طور مرسوم هر روستايي، رنگ و مد خاص و ويژه خود را دارد و از اين نظر با روستاي همسايهاش متفاوت است. لباس ملي مردم آلمان با اينكه ديگر پوشش روزانه مردم به حساب نميآيد به عنوان نماد غرور جايگاه ويژهاي ميان مردان آلمان بويژه ساكنان ايالت بايرن دارد. لباس شامل يك نيمتنه چسبان، يك دامن بلند، پيشبند و يك بلوز سفيد رنگ است كه معمولا از نخ يا ابريشم تهيه ميشود.
يكي از نكات جالب حين پوشيدن لباس شيوه بستن بند پيشبند است كه بايد با دقت انجام شود. روش گره زدن پيشبند نشانهاي از وضعيت تأهل افراد به شمار ميرود و براي همين بايد با احتياط صورت گيرد. گره در سمت چپ، مجرد بودن فرد و سمت راست متاهل بودن وي را نشان ميدهد. لباس ملي در نروژ نيز جايگاه ويژهاي دارد.
لباس ملي نروژيها Bunad نام دارد كه معمولا آن را 17 ماه مي كه مصادف با روز ملي اين كشور است به تن ميكنند. اين لباس كاملا تشريفاتي است و به دليل تزئينات طلا و نقرهاي كه با خود دارد يكي از گرانترين لباسهاي سنتي به شمار ميرود.
بونادها معمولا از پشم، ابريشم يا پارچههاي زربافت دوخته ميشوند. بونادهاي مردانه شامل شلوار، جوراب ساق بلند، جليقه «واسكت»، كرتي يا نيم تنه و كلاه شاپو بوده و بونادهاي زنانه نيز از پيراهن، جليقه و دامن تشكيل شده است.
بونادها نيز مثل لباس آلمانيها علامتي دارد كه مجرد يا متاهل بودن فرد را نشان ميدهد. ايتالياييها نيز روز دوم ژوئن، روز ملي اين كشور، به سراغ لباسهاي سنتي خود ميروند و بهصورت متحدالشكل در خيابانها حاضر ميشوند.
لباس سنتي زنانه ايتاليا شامل پيراهنهاي آستين بلند پرچين و پيش بند بوده كه معمولا از پارچههاي به رنگ روشن دوخته ميشود. زنان ايتاليا همچنين پارچه سفيد رنگ نوار دوزي شدهاي را به عنوان كلاه روي سر خود مياندازند. لباس مردان نيز از پيراهن سفيد، جليقه، شال و شلوارهاي كوتاه و چكمههاي بلند تشكيل شده است.
شيوه تفكر، احساس و حتي خرده فرهنگهاي مردم دستخوش تغييرات فراوان شده است.